O Parque

Área arqueolóxica visitable

No PAAR poderás descubrir algúns dos petróglifos máis fermosos e significativos de Galicia, como a Laxe dos Carballos ou o Outeiro dos Cogoludos. As case 22 hectáreas do Parque son unha área de reserva arqueolóxica excepcional, onde se recuperou o aspecto que podería ter no pasado grazas a traballos ambientais respectuosos.

Un itinerario de máis de 3 quilómetros de lonxitude, salpicado por áreas de descanso e fontes, atravesa unha extraordinaria paisaxe cultural caracterizada pola alta densidade de petróglifos na que é posible contemplar os principais motivos e escenas que se plasmaron nos gravados rupestres galegos. Para facilitar a contemplación dos petróglifos, instaláronse plataformas de madeira que protexen as rochas e ofrecen mellores puntos de observación. Nas proximidades do Centro de Interpretación, elementos lúdicos e didácticos, como reproducións de petróglifos e un labirinto de aceiro, convidan á interacción e ao descubrimento.

O proxecto

O Parque Arqueolóxico da Arte Rupestre do Campo Lameiro (PAAR) é moito máis que un conxunto de petróglifos. É unha profunda intervención no territorio, concibida polo estudo RVR Arquitectos, gañador do concurso convocado pola Xunta de Galicia, co obxectivo de harmonizar a protección do patrimonio e a experiencia do visitante.

A súa localización privilexiada, nun esporón montañoso rodeado de vales, requiriu unha actuación que respectase a topografía e a vexetación autóctona. A recuperación ambiental foi un eixo central: elimináronse especies invasoras como os eucaliptos, favoreceuse o crecemento de árbores caducifolias e creouse unha rede de sendeiros que permiten descubrir os petróglifos de forma natural.

O resultado é unha paisaxe onde a arte rupestre se integra perfectamente co seu contorno, revelando as conexións visuais e simbólicas entre as rochas e o territorio.

O CIDAR: Unha rocha que emerxe da terra

O Centro de Interpretación e Documentación da Arte Rupestre (CIDAR), obra tamén de RVR Arquitectos, é unha peza clave neste proxecto. O edificio, inaugurado en 2011, foi concibido como unha "antesala" do Parque Arqueolóxico, un espazo que prepara ao visitante para a inmersión na prehistoria. 

A súa arquitectura destaca pola integración na paisaxe. O edificio, cuberto de lousas de granito, imita unha roca que emerxe do terreo, camuflándose entre a paisaxe. No interior, a luz tenue e os sons da natureza crean unha atmosfera que evoca a vida dos antigos habitantes do lugar.

O centro organízase a partir dun gran pórtico cuberto, que distribúe os espazos de exposición, investigación, administración, obradoiros e servizos. Os espazos expositivos, semienterrados, potencian a experiencia sensorial, priorizando o táctil e o auditivo sobre o visual.